Logo hartvanzuidplas.nl
<p>Doede Bakker voert als vrijwilliger warmtescans uit in Moordrecht, dit gaat het best bij koud en bewolkt weer.</p>

Doede Bakker voert als vrijwilliger warmtescans uit in Moordrecht, dit gaat het best bij koud en bewolkt weer.

(Foto: Myriam Dijck)

Doede Bakker uit Moordrecht checkt de warmtelekken in (en om) het huis met technisch foefje

  •   keer gelezen

Moordrecht – Zodra hij de infraroodscanner in handen kreeg, ging Doede Bakker meteen zijn hele huis langs. Binnen en buiten. De Moordrechtenaar houdt wel van technische snufjes, hij heeft tenslotte een technische opleiding gedaan. “Met zo’n mooie camera kun je plekken in huis opsnorren. Zo weet je waar warmte weglekt en kou naar binnen komt.” Het kwam goed uit, want Bakker wil zijn huis beter isoleren.

Myriam Dijck

Vandaag ligt de warmtescanner voor de tweede keer bij Bakker (73) in huis. Een infraroodcamera meet de temperatuur van oppervlakken en vertaalt die naar kleuren op het scherm. Daardoor is te zien welke temperatuur iets heeft. “Paars is koud en geel is warm”, zegt Bakker, terwijl hij de camera op de muur van zijn keuken richt.

“En met deze knop kan ik het warmste punt opzoeken, kijk.” Een cursor in het beeldscherm verspringt naar een fel geel vlak in de vorm van het koffiezetapparaat: 40 graden Celsius. “Dat kan goed kloppen, want ik heb een kwartiertje geleden koffie gezet.”

‘Dat ik het huis moet isoleren, wist ik. Maar hoe pak je dat aan?’

Vorig jaar besloot Bakker om zijn woning in Moordrecht te verduurzamen. “Om ook mijn bijdrage te leveren aan het tegengaan van de klimaatopwarming”, vertelt hij opgewekt aan de keukentafel. Hij wilde kennis verwerven, en belde het Duurzaam Bouwloket. Dit is een initiatief van de gemeente Zuidplas voor huiseigenaren die, net zoals Bakker, hun woning onder handen willen nemen.

“Eerlijk gezegd viel dat een beetje tegen,” zegt hij. “Dat ik het huis moet isoleren, dat wist ik al wel. Maar hoe pak je dat precies aan? Wat ga je isoleren? En hoe dik moet die isolatie zijn? Dat wilde ik weten.”


Bakker leent de warmtecamera een paar dagen van de gemeente Zuidplas om de scans uit te voeren.

Basis
En zo ging Bakker op eigen onderzoek uit. Op internet vond hij een schat aan informatie. Van warmtewisselaars tot luchtverversingstechnieken; als techneut kon hij daar zijn hart ophalen. Maar Bakker wilde bij de basis beginnen: wat zijn de plekken waar de meeste warmte uit huis verloren gaat? Zodra hij weet waar die ‘warmtelekken’ zijn, kan hij zijn woning gericht isoleren.

Toen hij las dat de gemeente Zuidplas op zoek was naar vrijwilligers om ‘warmtescans’ uit te voeren, gaf Bakker meteen gehoor aan de oproep. Hij is nu onderdeel van het team van vrijwilligers dat op pad gaat om woningen te scannen. Huiseigenaren kunnen zich via Duurzaam Zuidplas aanmelden voor zo’n warmtescan. Vervolgens komt Bakker langs, met de camera die hij van de gemeente mag lenen.

Bakker stopt de camera weer in de koffer en maakt aanstalten om op pad te gaan. Hij bekijkt de lijst met adressen die hij heeft geprint van mede-Moordrechtenaren die hun huis willen laten scannen. “Voor elk adres twintig minuten. Als het goed is kan ik zo bij alle twaalf in een middag langs.”

Dat zou hem goed uitkomen, want vandaag is het zes graden, een bewolkte dag met weinig wind. Perfect weer voor het uitvoeren van een warmtescan. “Als het warm of zonnig is, dan kun je de warmteverschillen niet in kaart brengen. En als het regent krijg je ook een vertekend beeld.”

Eerste adres
“Vochtig en tochtig”, antwoordt Hans Albada Jelgersma gekscherend op de vraag van Bakker hoe het huis erbij staat. Bakker is aangekomen bij het eerste adres op zijn lijst. Hij heeft zich nog nauwelijks voorgesteld of hij tovert de camera al tevoorschijn.

Hij richt het op de voorgevel en tuurt naar het schermpje. De cursor springt naar het warmste punt: het raampje naast de voordeur. “Enkel glas”, verklaart Albada Jelgersma, terwijl Bakker hem het scherm laat zien. Bakker loopt verder. 

Het raam aan de zijmuur krijgt zijn goedkeuring. De camera geeft aan dat de temperatuur van het glas acht graden is, maar twee graden meer dan de buitenlucht. “Niet verkeerd”, mompelt hij, terwijl Albada Jelgersma hem verder naar de achtertuin loodst. Ook hier blijkt weinig aan de hand. Alleen de kozijnen hebben een gele gloed. “Daar kan ik weinig aan doen”, zegt Albada Jelgersma.

Ze lopen terug naar de voortuin. Albada Jelgersma wil nog graag weten hoe het met zijn dak gesteld is. Bakker loopt de tuin in en richt de camera naar boven. “Dat is niet best,” zegt hij. Zijn blik is serieus. Het hele dak is fel geel gekleurd op het scherm. Het blijkt 11 graden te zijn. “Je zou dit eigenlijk beter moeten isoleren.” Albada Jelgersma instemmend: “Dat vermoeden had ik al.”


Het dak is geel, dat betekent dat dat het warmste vlak is. De cursor staat op het warmste punt: 11 graden.

Binnen (en buiten)
Bakker zou graag binnen willen kijken, maar vanwege corona wordt de warmtescan alleen aan de buitenkant van het huis uitgevoerd. “Dat is best zonde. Driekwart van de informatie over warmteverlies is alleen binnen te zien. Van buiten zie je wel wat de problemen zijn, maar van binnen zie je waar je het kunt oplossen.”

‘Buiten zie je de problemen, binnen waar je die kunt oplossen’

Bakker vertelt hoe hij zijn eigen dak heeft aangepakt. Bovenop de 23 centimeter piepschuimisolatie heeft hij een isolatielaag van zeven centimeter laten aanbrengen. “Er moet wel ruimte zijn om dat te doen.” Albada Jelgersma vraagt zich af of die ruimte er wel is in zijn huis. “Misschien wordt het tijd voor een nieuw dak.”

Tevreden bergt Bakker de camera op en checkt zijn horloge. “Ik loop nog op schema.” Hij klimt in zijn auto en spurt weg, op naar het volgende adres.


De camera maakt niet alleen infraroodbeeld. Dit is hetzelfde dak als op bovenstaande foto, maar dan in natuurlijk licht.

Meer berichten