‘Ik werk graag aan dingen die zichtbaar zijn’
Algemeen‘Bouwen-bouwen-bouwen’, is een veelgehoorde kreet. En dat is niet voor niets. Een tekort aan woningen, steeds drukkere wegen en een groeiende bevolking vragen om daadkrachtig handelen. Om aan al deze opgaven te kunnen voldoen, heb je vakmensen nodig zoals machinist grondverzetmachines Mees van Rijn. Hij en zijn vakgenoten bouwen letterlijk aan de toekomst van ons land.
We willen allemaal graag comfortabel wonen. Maar voor de eerste paal van jouw nieuwbouwwoning of appartement de grond in gaat is er vaak al heel wat werk verricht. De vakmensen van de Grond-, Weg-, en Waterbouw (GWW) houden zich dagelijks bezig met het voorbereiden en verfraaien van jouw leefomgeving. Mees volgt de opleiding Machinist Grondverzetmachines. “Ik werk graag aan dingen die zichtbaar zijn.”
Als kleine jongen was Mees niet weg te slaan bij het bouwterrein bij zijn ouderlijk huis. “Ik kon uren bij het hek staan kijken naar de grote machines waarmee gewerkt werd. Een graafmachine noemde ik een wow”, vertelt de 18-jarige student van SPG Infra Vakopleidingen enthousiast als we hem spreken op de Bouwacademie in Waddinxveen. “Ik denk dat daar mijn passie voor dit vak is ontstaan.”
Mees doorliep tijdens zijn middelbare schoolperiode de techniekafdeling van het Lentiz LIFE college in Schiedam, inclusief het keuzevak infra. “Toen ik klaar was wist ik niet goed welke kant ik op wilde”, geeft hij toe. “Ik vond hout- en metaalbewerking leuk, maar ook de infra-kant sprak me erg aan.” Via een oriëntatie op internet kwam hij bij SPG Infra Vakopleidingen terecht en stroomde hij - na het volgen van de opleiding Vakman GWW - door naar de opleiding Machinist Grondverzetmachines. Tijdens dit BBL-traject, waarin werken en leren gecombineerd worden, gaat Mees één dag per week naar school en werkt hij de andere dagen bij Van Delft Infra in Capelle aan den IJssel.
“Zo’n grote machine bedien je niet zomaar,” licht hij toe, “Er komt heel wat bij kijken.”
Zo krijg je niet alleen uitleg over de besturing van de machine, maar moet je ook weten hoe deze motorisch functioneert en hoe je er veilig mee kunt werken.
Mees haalde tijdens de opleiding verschillende certificaten zoals VCA, Veilig werken langs de weg en hijsen en aanpikken (GH1), dat is het aanslaan van lasten aan de haak van de hijskraan. Gelukkig kan hij bij Van Delft in het weekend oefenen met verschillende machines op het eigen, afgesloten bedrijfsterrein, en leert hij veel van zijn collega’s die al jaren in het vak zitten. Die waarderen op hun beurt ook zijn inzet. “Ik voel me echt onderdeel van het team. Natuurlijk word je weleens in de maling genomen, dat heb je als je de jongste bent. Toch is er ook altijd ruimte voor eigen inbreng en overleg.”
De sector bevalt Mees wel. “Ik geniet enorm van de vrijheid en het buiten zijn”, motiveert Mees zijn keuze voor het vak. “Werken in slecht weer hoort daar ook bij.”
Al gaat het hem allemaal goed af, er zijn altijd verbeterpunten. “Ik weet goed wat ik moet doen, maar het zien van (nieuw) werk vind ik nog steeds lastig. Daar ben ik me van bewust, maar ik doe in de praktijk ook op dat gebied steeds meer ervaring op.”
Als we hem vragen om tien jaar vooruit te kijken twijfelt hij even. “Dan hoop ik volwaardig machinist te zijn die met grote machines aan omvangrijke, zichtbare projecten werkt.” Om er direct aan toe te voegen: “Dat mogen best projecten in het buitenland zijn.”
Zolang hij maar goed kan sparen. “Ik wil graag een huis kopen. Daarvoor heb je flink wat spaargeld nodig.” Gelukkig heeft Mees de zekerheid dat hij, na het afronden van zijn studie, bij zijn huidige stagebedrijf aan de slag kan. Hij kijkt dan ook vol vertrouwen naar de toekomst.
(Tekst: Robbert Roos)
