Voorzitter-af, maar verliefdheid op 's-Gravenweg duurt voort
Nieuwerkerk aan den IJssel - Marieke van der Putten was als voorzitter jarenlang het gezicht van de belangenvereniging ’s-Gravenweg. Binnenkort zwaait ze af. “Het besef zuinig te moeten zijn op dit unieke stukje Nieuwerkerk is gegroeid.”
Door Erik van Leeuwen
De 57-jarige Van der Putten wil best geïnterviewd worden, maar alleen als dat gebeurt op de door haar zo geliefde ‘s-Gravenweg. Die verliefdheid ontstond voor haar precies twintig jaar geleden toen ze met haar toenmalige man een woning aan de weg kocht. “Mijn twee zoons zijn hier opgegroeid. Mijn hart maakt een sprongetje als ik hier weer loop.”
“Dit is een uniek gebied”, zegt ze al wandelend. “Op de meeste plaatsen heb je hier nog open zicht op het slagenlandschap. Daar moeten we zuinig op zijn. De cultuurhistorische waarden moeten behouden blijven.”
Op 11 mei neemt Van der Putten afscheid als voorzitter van de belangenvereniging ’s-Gravenweg, een club van 170 bewoners. Ze wordt als voorzitter opgevolgd door Jos van Leeuwen. “Ik merk aan mezelf dat ik de energie niet meer heb. Na vijftien jaar voorzitterschap ben ik, hoe zeg je dat, murw gebeukt.”
Tropenjaren
Het waren dan ook tropenjaren voor het bestuur van de belangenvereniging, die het na acht jaar ook zonder penningmeester Wilma van der Dussen moet gaan doen. Om de unieke cultuurhistorische waarden te beschermen, moest een actieve houding worden aangenomen. Als dat niet was gebeurd, hadden projectontwikkelaars met hun volgens Van der Putten ‘megalomane plannen’ de boel volgebouwd. “Alleen voor financieel gewin.” Van der Putten gooide zich met de andere bestuursleden in de strijd, waarbij zij naar buiten toe de hoofdrol namens de belangenvereniging vertolkte. “Ik met mijn grote klep."
Vaker ja
Ze benadrukt dat de belangenvereniging zeker niet tegen álles was en is. “We hebben weleens nee gezegd. Maar vaker ja. Er zijn veel ontwikkelingen in dit gebied. Het helpt als we daar vanaf de voorkant van de plannen bij betrokken zijn. Dat zorgt voor duidelijkheid. Een ontwikkeling moet passend zijn op de ’s-Gravenweg.”
Slepende kwesties kostten Van der Putten veel tijd en energie. De garageboxen die een ontwikkelaar wil bouwen zijn niet gewenst en dan is er de eeuwigdurende strijd met slachterij Boer. Van der Putten kan er naar eigen zeggen een boek over schrijven. “Boer is al lang niet meer dat bedrijf dat ooit hier begon. Het is groter en groter geworden. Ze spelen met de wet, zoeken de randen op en lappen wetgeving aan de laars. Zo’n groot bedrijf zou dat niet moeten doen.”
Ze vermoedt dat ze bij de slachterij haar bloed wel kunnen drinken. “Een dubbellaagse parkeerplaats in het open landschap, dat bedenk je toch niet?”
Gesprekspartner
“Zonder de belangenvereniging had de ’s-Gravenweg er heel anders uitgezien”, is ze daarom van mening. “Ons succes van de afgelopen vijftien jaar is dat we dé gesprekspartner zijn geworden van de gemeente. Ontwikkelaars worden eerst naar ons gestuurd: ga maar eens praten daar.”
En minstens even belangrijk is dat twee opeenvolgende gemeenteraden het cultuurhistorische belang van de ’s-Gravenweg hebben ingezien. “Uit alles spreekt de gedeelde boodschap: koester deze unieke omgeving.”
Dik verlies voor schaakviertal Moordrechtse De IJssel
Moordrecht - Na twee overwinningen met 4-0 waren de verwachtingen voor een hoofdrol in de regionale viertallencompetitie hoog gespannen. Maar dat viel knap tegen. Tegen Erasmus V2 uit Rotterdam bleek het team niet opgewassen.
Jan Blok kreeg een speler tegenover zich die de aanval niet schuwde. Deze offerde een pion om een aanval op de koningsvleugel op te zetten. Blok zag daarbij een damezet over het hoofd die met een loper een doorslaggevende aanval opleverde. De druk op de koningsvleugel was daardoor niet meer te houden. Sjaak in ’t Veld werd door zijn tegenstander gedwongen tot een forse afruil van stukken waarbij hij er ook nog twee verspeelde. Dit werd een technisch afwikkelen van de partij door de tegenstander waardoor de stand al snel op 0-2 kwam. Inmiddels had Hans Verduijn wel een goede stand op het bord verkregen. Dankzij materieelvoordeel kreeg hij genoeg aanvalsmogelijkheden. Maar dan mag je niet je eigen verdediging uit het oog verliezen. Door een niet geziene schaakzet verloor hij een toren en was het daarna snel over. Het enige halve punt werd gescoord door Frans Dubois aan bord vier die met zijn remise in een heel rommelige partij de eer nog een beetje redde voor de IJssel. Einduitslag 0,5-3,5.
In de strijd om het clubkampioenschap leed de ranglijstaanvoerder een gevoelig verlies tegen Nick McPherson. Daardoor verspeelde hij de koppositie aan Frank Visser. Ook Wim Mulder kelderde op de ranglijst. Hij verloor van Neal Twist. Stand aan kop van de ranglijst: 1. Frank Visser, 2. Frank van de Pavoordt, 3. Arie Macdaniël, 4. Nick McPherson, 5. Jan Blok, 6. Wim Mulder.
Bizar slot in schaakthriller tussen Moerkapelle en Dordrecht
Moerkapelle - Het eerste team van schaakvereniging Dordrecht kwam op bezoek in clubhuis Tropica van schaakvereniging SV Moerkapelle. De Dordrechtse kampioenskandidaat - met gemiddeld honderd Elo-schaakpunten per speler meer dan Moerkapelle - trad in de sterkste opstelling aan en keerde na een zware avond voor beide partijen teleurgesteld huiswaarts.
Ron Droog moest in remise berusten door driemaal herhaling van zetten. Wouter Vroegindeweij kwam er ook niet doorheen en ook daar werd het remise. Martijn Vroegindeweij moest in verlies berusten. Dezelfde uitkomst had de partij van Gerard van Ommeren; zijn tegenstander met driehonderd Elo-punten meer kon niet worden gestopt.
Met een 1-3 achterstand werd het ergste gevreesd. Hoop bracht invaller Wim Heemskerk die de stand op 2-3 bracht. Bij André Nieuwlaat en zijn tegenstander zag het er remise-achtig uit toen een eindspel op het bord verscheen van allebei een toren en een aantal pionnen. Zwart koos echter om de torens te ruilen. In het pionneneindspel dat toen ontstond, kwam hij uiteindelijk in zetdwang. Dit speelde Nieuwlaat nauwkeurig uit en toen promotie dreigde, gaf zijn tegenstander op: 3-3.
Toch zag het er niet goed uit voor SV Moerkapelle. Donkere wolken pakten zich samen gezien de stand van de andere twee partijen. Marcel de Haan kon ternauwernood een mat voorkomen. Na het vervolgens creëren van extra dreiging bood zijn tegenstander in tijdnood remise aan.
In de laatste partij knokte Maarten Vroegindeweij voor wat hij waard is en gebeurde wat schaaktechnisch eigenlijk niet mogelijk was. Vroegindeweij offerde zijn toren met schaak en die moest genomen worden. Omdat daardoor de koning en de koningin van zijn tegenstander zo stonden opgesteld dat hij met zijn koning geen zet meer kon doen, was er sprake van een patstelling. Einduitslag 4-4.