Pad leidt verhaal verzetsman Van den Dool terug naar huis
Nieuwerkerk aan den IJssel - Ruim 81 jaar nadat hij in Amersfoort door de Duitse bezetter werd gefusilleerd, wordt volgende week een pad vernoemd naar de Nieuwerkerkse tuinder Dirk van den Dool. Hij was de inspirerende kracht achter het verzet in Nieuwerkerk aan den IJssel.
Door Judith Rikken
Op de dag van de Dodenherdenking, 4 mei, onthult burgemeester Han Weber het straatnaambord bij het nu nog naamloze pad langs huisartsenpraktijk HOED. Het pad verbindt de Prins Bernhardstraat met de Kerklaan en ligt niet ver van de gedenknaald.
De in 1903 in Zevenhuizen geboren Dirk Floris van den Dool was de inspirerende kracht achter het verzet in Nieuwerkerk aan den IJssel, weet Kor van der Glas. Hij schrijft over de lotgevallen van Van den Dool en andere verzetsmensen in een terugblik op de oorlogsjaren in het dorp. Wat een bijdrage van twintig bladzijden voor de nieuwsbrief van de historische vereniging had moeten worden, werd uiteindelijk een boekje van tachtig pagina's waaraan hij twee jaar heeft gewerkt.
Toen Amsterdammer en geschiedenisliefhebber Van der Glas 34 jaar geleden in Nieuwerkerk aan den IJssel kwam wonen, was een van de eerste dingen hij deed het boek 'Nieuwerkerk aan den IJssel in vroeger jaren' van Arjan den Boer aanschaffen. Later werd hij lid van de Historische Vereniging Nieuwerkerk. "Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in geschiedenis, zeker in die van de plek waar ik woon. Overigens is mijn oma hier geboren en kwam mijn moeder uit Waddinxveen."
Verbazing en waardering voelde hij tijdens het samenstellen en schrijven van zijn boekje ‘Nieuwerkerk aan den IJssel tijdens de Tweede Wereldoorlog'. "Waardering voor alle mensen die bij het verzet en het onderbrengen van onderduikers betrokken waren en vooral voor Dirk van den Dool. Hij had een vrouw en acht kinderen en nam grote risico's als rayonleider van de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers en de Landelijke Knokploegen in Rotterdam. Zijn christelijk geloof binnen de gereformeerde kerk was zijn belangrijkste drijfveer." Lees verder op pagina 9