Vier vredesvlammen in Zuidplas

Moordrecht - Voor het eerst gaat het bevrijdingsvuur vanuit Wageningen naar alle vier de dorpen van Zuidplas. In Moerkapelle en Zevenhuizen was het vuur al eerder, Nieuwerkerk en Moordrecht sluiten nu aan.

Jan-Tjeerd de Jong van Theater voor Iedereen in Moordrecht nam het initiatief. Elk jaar voert TVI op 5 mei een voorstelling op in het teken van de bevrijding. “We wilden iets extra’s doen vanwege tachtig jaar vrijheid”, zegt de initiatiefnemer. “We hebben contact opgenomen met de oranjecomités in Moerkapelle en Zevenhuizen. Die hebben al eerder het bevrijdingsvuur gehad.”

Loop- en fietsteams
Team Zeparo, dat jaarlijks de Roparun loopt, met leden uit Moerkapelle, Moordrecht, Zevenhuizen en Nesselande, haalt het bevrijdingsvuur op in Wageningen, waar de Duitse bezetter in 1945 capituleerde. Om middernacht wordt daar het bevrijdingsvuur ontstoken en verspreid door loop- en fietsteams uit heel Nederland. “We doen dit sinds 2010 voor de derde keer”, zegt Sjaak de Graas van team Zeparo. “Om de vijf jaar dus. In 2020 werd het afgeblazen vanwege corona. De lopers van het team hebben honderd kilometers voor de boeg, die zij in estafette afleggen. Tijdens de loop staat het vuur in de auto. Het laatste stukje dragen we het vuur zelf.”
In Zuidplas wordt het vuur verder verspreid. In Nieuwerkerk is er een speciale herdenking bij de gedenknaald aan de Kerklaan en in Moordrecht bij het monument op de oude begraafplaats.
Theater voor Iedereen heeft een groepje lopers en fietsers bereid gevonden om het stuk van Zevenhuizen/Moerkapelle naar Moordrecht met het vuur te lopen en te fietsen. “Het bevrijdingsvuur is toch iets aparts. Zeker in deze tijd waarin vrede en veiligheid niet vanzelfsprekend zijn, moeten we die vrijheid koesteren”, zegt Jan-Tjeerd de Jong.

Leendert Oosterom
De voorstelling die het lokale theater op Bevrijdingsdag opvoert, staat in het teken van de belevenissen van Leendert Oosterom, die vanuit Moordrecht te werk werd gesteld in Duitsland. Hij hield zijn belevenissen bij in brieven en in een dagboek. “Een indrukwekkend verhaal. Hij heeft eerst in een plaatsje bij München gezeten en later in de buurt van Berlijn. Daar heeft hij afschuwelijke dingen meegemaakt. Na de oorlog sprak hij er weinig over. Zijn dagboek is bewaard gebleven. Zijn dochter is eregast bij de voorstelling.”
Volgens schrijver en regisseur De Jong is het een aangrijpend verhaal. “We hebben maar vier keer gerepeteerd, omdat dit verhaal vanuit het hart gespeeld moet worden.” (Erik van Leeuwen)