Aftrap jubileum bij vijftigjarigDe IJssel: ‘Geen baby meer’

HOCKEY
Nieuwerkerk aan den IJssel - Hij stond aan de wieg van de inmiddels bloeiende hockeyvereniging De IJssel; Nieuwerkerker Pieter Simons richtte op 13 mei 1976 NHC De IJssel op. “Die baby is volwassen geworden.”

Door Erik van Leeuwen

De 86-jarige Simons kreeg vorige week onder grote belangstelling van leden het eerste exemplaar van het verzamelalbum van supermarkt Plus uitgereikt. De komende twee maanden kunnen leden, ouders en grootouders plaatjes van alle spelers, trainers en bestuursleden sparen.
In het album is ook aandacht voor de prille geschiedenis van De IJssel. Simons kan zich de weg naar de oprichting van de club midden jaren zeventig nog goed herinneren. “Nieuwerkerk groeide en had plannen om de wijk Zuidplas te bouwen. Vanwege die groei wilde het ook een nieuw sportpark realiseren, want al die inwoners moesten en wilden sporten. Ik ben toen naar een bijeenkomst van de gemeente geweest waarin die aangaf dat er ruimte zou zijn voor meerdere sportclubs, waaronder bijvoorbeeld een hockeyclub.”

Dat klonk Simons als enthousiast hockeyer – hij speelde toen nog bij Spirit in Schiedam – als muziek in de oren. “Die avond heb ik Jan-Dirk van Velzen ontmoet; hij leeft helaas niet meer. Met hem heb ik bij iedereen in Nieuwerkerk een folder in de bus gedaan met een oproep voor leden.”

Er kwamen tussen de veertig en vijftig reacties. “We hebben een zaaltje gehuurd in café Honkoop en onze plannen ontvouwd. Ik heb gewoon gevraagd wie het leuk vond om een hockeyclub op te richten. ‘Dan is hierbij de hockeyclub opgericht’, heb ik gezegd.”

Simons werd overigens geen voorzitter. Die rol werd bekleed door Bart van Leeuwen. “Ik ben wel penningmeester geworden, dat was meer mijn ding.”

De invloed van Simons was groot. Dat De IJssel in een oranje shirt speelt, heeft de club aan zijn oprichter te danken. “Dat is wel een apart verhaal”, zegt hij lachend. “Ik speelde bij Spirit en je raadt het al, die club speelde in het oranje. Ik had net een nieuw oranje shirt gekocht. Zo zijn wij ook in het oranje gaan spelen.”
Hij haast zich erbij te zeggen dat de outfit van De IJssel niet helemaal gekopieerd werd van zijn oude club Spirit. “Spirit speelt met witte broek of rok, wij kregen een blauwe broek en voor de vrouwen en meisjes een blauw rokje.”

Het was in die beginjaren wel echt pionieren, weet Simons nog. Van een kunstgrasveld mocht de net opgerichte club alleen maar dromen. “We zijn in 1977 onze wedstrijden gaan spelen op het veld waar eerst de korfbalvereniging was. We maakten gebruik van het clubhuis van de voetbalvereniging.”

Ideaal was het allemaal niet, het veld was door de belasting van meerdere sporten hobbelig. Al snel kregen De IJssel en ook de korfbal een eigen terrein. Voor De IJssel was dat het veldje achter het zwembad. Pas in 1986 werd het huidige complex op sportpark Dorrestein geopend, waar De IJssel één kunstgrasveld en één grasveld kreeg. “We waren apetrots op die velden. De KNHB gunde ons een prachtige openingswedstrijd, met een oefenduel tussen de Nederlandse damesploeg en die van de Verenigde Staten.”

Simons is trots op zijn club. “Ik heb begrepen dat ze tegenwoordig veertig teams hebben. Dat hadden we vijftig jaar geleden niet kunnen bedenken.”