Eigen plek midden in de maatschappij

Nieuwerkerk aan den IJssel - Een plek waar zoon Tim zichzelf kan zijn en actief meedoet in de maatschappij; dat was de droom van moeder Patricia. Toen ze zo’n plek in de omgeving niet kon vinden, besloot ze die zelf te realiseren. Zo ontstond stichting MariTim: een kleinschalig ouderinitiatief waar jongvolwassenen die nét even anders zijn mogen wonen in een omgeving die ieder mens verdient: veilig, geliefd en met ruimte om te groeien. In mei wordt de eerste paal geslagen van het onderkomen in Nieuwerkerk aan den IJssel.

Tim van der Veeke uit Nesselande is 18 jaar. Hij heeft als gevolg van een chromosoomafwijking het cognitieve vermogen van iemand van drie à vier jaar. Hij heeft continue zorg nodig van zijn ouders, broer Brent en verpleegkundigen. Toch rees bij moeder Patricia steeds vaker de vraag: wat gebeurt er met Tim als wij niet meer voor hem kunnen zorgen? “We gunnen hem als ouders en als broer zijn mooiste leven”, vertelt ze. “Maar waar vind je zo’n plek waar hij zichzelf kan zijn?”

Er zijn natuurlijk speciale huizen voor jongens zoals Tim, maar die hebben vaak zestien of meer bewoners, terwijl Tim juist gebaat is bij rust en persoonlijke aandacht. Daarom besloot Patricia zelf een geschikte plek te creëren, waar bewoners zo normaal mogelijk kunnen functioneren.

Vier jaar geleden ging Patricia voor het eerst naar de gemeente, op zoek naar een leegstaand pand. Dat bleek er niet te zijn. Totdat ze op weg naar een feestje een nog bewoonde boerderij te koop zag staan, en dat terwijl op de radio ‘Laten we proosten op het leven’ van Guus Meeuwis klonk. “Alsof mijn vader van bovenaf een seintje gaf dat dit de plek was.” Op de terugweg stopte ze nogmaals en wist ze het zeker: dit was de ideale locatie. Lekker in de natuur, dichtbij winkelcentrum Reigerhof en middenin de maatschappij. Na groen licht van de gemeente werd de boerderij gekocht. De voormalige bebouwing is inmiddels gesloopt en het perceel wordt bouwrijp gemaakt.

Via therapievakanties en contacten met andere ouders – onder wie Jolanda van Brownies & Downies in Capelle aan den IJssel - deelde Patricia haar plannen. Het enthousiasme was groot. Toen de plannen een klein jaar geleden concreter werden, waren binnen twee weken voldoende bewoners gevonden: vier jongens op het niveau van Tim en vier met een wat hoger niveau, zodat ze van elkaar kunnen leren. Er zijn al meerdere bewonersbijeenkomsten geweest: pannenkoeken eten bij de sloop, bowlen, samen kaarsen verven met kerst en een bezoek aan Brownies & Downies. De dynamiek is al goed.

De bouw wordt gefinancierd vanuit de nalatenschap van opa, met wie Tim een bijzondere band had, mogelijk aangevuld met een provinciale subsidie. Patricia is momenteel druk bezig met het werven van sponsoren voor de inrichting: een snoezelruimte, een aangepaste duofiets, televisie, tuinmeubilair en keukengerei.

In het nieuwe huis krijgen de bewoners 24-uurszorg van zo’n naar schatting vijftien medewerkers. Vrijwilligers helpen met koken en tuinonderhoud en ook broer Brent (14) kan niet wachten om te beginnen. Als alles volgens planning verloopt, is het huis in de zomer van 2027 gereed.

Het slaan van de eerste paal is voor Patricia een emotioneel moment. “Je bent hier jaren mee bezig, maar het betekent ook dat ik Tim straks moet loslaten. Dat is even slikken.” Meer informatie of een bijdrage leveren? Kijk op www.stichtingmaritim.nl. (Robbert Roos)