Over gieren

Op een mooie dag, zo’n drie weken geleden, werden wij op onze volkstuin verrast met een bezoek van ‘De Gier’. Inmiddels een beroemdheid en nog altijd in het nieuws. Die bewuste donderdagmiddag werd ik met hem geconfronteerd; hij zat rustig in een hoge boom ons volkstuincomplex in zich op te nemen.

Op Instagram grapte ik erover dat hij zich blijkbaar in het adres had vergist, aangezien deze heer uit Blijdorp ZOO was ontsnapt en ons volkstuincomplex VTV Blijdorp heet. Nog voordat de medewerkers van de dierentuin hem konden komen ophalen, was hij alweer gevlogen. Terwijl ik ons park via het achterhek inliep, zag ik hem nog net gaan met zijn immense vleugels prachtig uitgeslagen. Een onvergetelijk gezicht.

Alle aandacht die hij nu geniet, met het juist niet doen wat van hem wordt verwacht, loopt enorm op. Het vanzelf wel weer terugvliegen, zoals dierentuin Blijdorp verwachtte, bleef mooi uit. Iedereen die ik erover spreek, is er helemaal vol van. Het maakt toch nederig om zo’n Afrikaans dier gewoon in je eigen leefomgeving te treffen. Al heeft de gier niet zo’n populair imago. We noemen hem al snel een lijkenpikker en met schoonheid wordt hij doorgaans niet geassocieerd.

Dat ik de dingen in het leven graag op meerdere en vooral ‘andere’ manieren benader, mocht inmiddels duidelijk zijn. Dus zocht ik de spirituele betekenis van de gier even op en wat blijkt? De gier staat voor onder andere zuivering van lichaam, denken en geest. Transformatie, ontwaken en hergeboorte; even kort door de bocht. Wat zou de gier toch willen laten weten?

Boodschapper
Voor mij sluit het aan bij alles wat er op de wereld gaande is. Van stikstofgedoe tot vreselijke oorlogen tot de alsmaar grotere kloof tussen arm en rijk; en alles wat daartussen ligt. Er is zoveel dat aan het licht komt. Er is zo veel waar we mee worden geconfronteerd. We worden bijna gedwongen tot zuivering van al onze gedragingen, onze vastgeroeste gewoontes en onze zucht naar het alles willen houden zoals het is. Terwijl we allemaal diep van binnen voelen dat het anders moet. Al laten we het besef nog niet goed toe dat het met onszelf begint. Dat we zelf de verantwoording moeten nemen. Dat we allemaal keuzes kunnen maken om de dingen anders te doen. Als we maar bereid zijn.

Het heeft toch te maken met loslaten, of liever gezegd, vrijlaten, zou de gier zeggen, en laten wij mensen daar nou net de meeste moeite mee hebben. Dat er een transformatie aan de gang is, dat is bijna niet meer te ontkennen, al weten we nog niet precies waar die naartoe zal gaan. En wie weet leidt dat uiteindelijk tot een hergeboorte? Een nieuwe manier van leven, verdelen, helen en met elkaar omgaan? Meer in evenwicht met alles wat natuur is? Het duurt misschien nog jaren, maar dat zou wel mooi zijn. Die gier is zo gek nog niet, zou hij dan toch een subtiele boodschapper zijn?

Gisten en stinken
Het maken van onze eigen ‘gier’ voor in de tuin heeft niets met het dier te maken. Of toch wel? Gier is niets anders dan bepaald plantmateriaal dat op water wordt gezet om te trekken als een thee. Op deze manier komen alle mineralen en stoffen, zoals stikstof, in het aftreksel, dat je vervolgens kunt gebruiken als mest om planten mee te voeden. Klinkklare transformatie en hergeboorte lijkt mij. Al moet het goedje eerst enorm gaan gisten en stinken voordat het alle voedingsstoffen afstaat aan het toegevoegde regenwater. Net zoals verandering niet zonder slag of stoot zal gaan. Beetje ver gezocht misschien, maar toch. Ik kan er wel iets mee.