Voorzitter af maar verliefdheid op ‘s-Gravenweg duurt voort

Nieuwerkerk aan den IJssel - Marieke van der Putten was als voorzitter jarenlang het gezicht van de belangenvereniging ’s-Gravenweg. Binnenkort zwaait ze af. “Het besef zuinig te moeten zijn op dit unieke stukje Nieuwerkerk is gegroeid.”

Door Erik van Leeuwen

De 57-jarige Van der Putten wil best geïnterviewd worden, maar alleen als dat gebeurt op de door haar zo geliefde ‘s-Gravenweg. Die verliefdheid ontstond voor haar precies twintig jaar geleden toen ze met haar toenmalige man een woning aan de weg kocht. “Mijn twee zoons zijn hier opgegroeid. Mijn hart maakt een sprongetje als ik hier weer loop.”

“Dit is een uniek gebied”, zegt ze al wandelend. “Op de meeste plaatsen heb je hier nog open zicht op het slagenlandschap. Daar moeten we zuinig op zijn. De cultuurhistorische waarden moeten behouden blijven.”

Op 11 mei neemt Van der Putten afscheid als voorzitter van de belangenvereniging ’s-Gravenweg, een club van 170 bewoners. Ze wordt als voorzitter opgevolgd door Jos van Leeuwen. “Ik merk aan mezelf dat ik de energie niet meer heb. Na vijftien jaar voorzitterschap ben ik, hoe zeg je dat, murw gebeukt.”

Het waren dan ook tropenjaren voor het bestuur van de belangenvereniging, die het na acht jaar ook zonder penningmeester Wilma van der Dussen moet gaan doen. Om de unieke cultuurhistorische waarden te beschermen, moest een actieve houding worden aangenomen. Als dat niet was gebeurd, hadden projectontwikkelaars met hun volgens Van der Putten ‘megalomane plannen’ de boel volgebouwd. “Alleen voor financieel gewin.” Van der Putten gooide zich met de andere bestuursleden in de strijd, waarbij zij naar buiten toe de hoofdrol namens de belangenvereniging vertolkte. “Ik met mijn grote klep.”

Ze benadrukt dat de belangenvereniging zeker niet tegen álles was en is. “We hebben weleens nee gezegd. Maar vaker ja. Er zijn veel ontwikkelingen in dit gebied. Het helpt als we daar vanaf de voorkant van de plannen bij betrokken zijn. Dat zorgt voor duidelijkheid. Een ontwikkeling moet passend zijn op de ’s-Gravenweg.”

Slepende kwesties kostten Van der Putten veel tijd en energie. De garageboxen die een ontwikkelaar wil bouwen zijn niet gewenst en dan is er de eeuwigdurende strijd met slachterij Boer. Van der Putten kan er naar eigen zeggen een boek over schrijven. “Boer is al lang niet meer dat bedrijf dat ooit hier begon. Het is groter en groter geworden. Ze spelen met de wet, zoeken de randen op en lappen wetgeving aan de laars. Zo’n groot bedrijf zou dat niet moeten doen.”

Ze vermoedt dat ze bij de slachterij haar bloed wel kunnen drinken. “Een dubbellaagse parkeerplaats in het open landschap, dat bedenk je toch niet?”

“Zonder de belangenvereniging had de ’s-Gravenweg er heel anders uitgezien”, is ze daarom van mening. “Ons succes van de afgelopen vijftien jaar is dat we dé gesprekspartner zijn geworden van de gemeente. Ontwikkelaars worden eerst naar ons gestuurd: ga maar eens praten daar.”

En minstens even belangrijk is dat twee opeenvolgende gemeenteraden het cultuurhistorische belang van de ’s-Gravenweg hebben ingezien. “Uit alles spreekt de gedeelde boodschap: koester deze unieke omgeving.”