De paden op in de Rottemeren; Internationale Dag van de Boswachter goed bezocht

Regio - De meeste mensen kennen de boswachter als het gezicht van de natuur: de persoon in het groen die je soms tegenkomt tijdens een wandeling. Wat er achter dat beeld schuilgaat, blijft vaak onzichtbaar. Welke afwegingen maakt een boswachter om een gebied veilig, aantrekkelijk en gezond te houden? Staatsbosbeheer liet het op 31 juli voor het eerst zien, tijdens de Internationale Dag van de Boswachter in recreatiegebied de Rottemeren.

Door Robbert Roos

In de Rottemeren - het waterrijke mozaïek van bos en plassen rond het eeuwenoude veenriviertje de Rotte — mochten belangstellenden een middag meelopen om te ontdekken hoe er wordt gewerkt aan een gebied dat zowel voor mens als natuur moet blijven functioneren.

Vrijdagmiddag werden de deelnemers door boswachter Publiek Stephan Grosfeld van Andel en zijn collega Mark Vermeulen met koffie, limonade en koeken hartelijk onthaald bij het onderkomen van Staatsbosbeheer aan de Kooilaan in Bleiswijk. “Wij beheren dit gebied in opdracht van Recreatieschap Rottemeren, een samenwerkingsverband tussen de omliggende gemeenten”, legde Grosfeld van Andel uit. “Zij bepalen de ‘spelregels’ waarbinnen we moeten werken.” Waar bij een gebied als de Veluwe natuurbeheer voorop staat, staat in de Rottemeren recreatie op de eerste plaats. “We kijken dagelijks hoe we dit gebied kunnen laten beleven, benutten en beschermen.” Daar hoort ook onderhoud bij, zoals maaien, snoeien en het vrijhouden van waterwegen.

Het gebied van 1300 hectare trekt jaarlijks 3,5 miljoen bezoekers, die het niet altijd netjes achterlaten. “We zijn veel tijd kwijt aan het opruimen van rommel en het herstellen van vernielingen”, zei Vermeulen. “Dat bepaalt ook hoe we het gebied inrichten.” Zo moet bij de aanleg van houtrillen en insectenhotels rekening worden gehouden met vandalisme en brandgevaar.
Daniëlle Luijckx uit Zoeterwoude-Rijndijk overweegt zelf boswachter te worden en liep mee om te kijken of het beroep bij haar past. Ze zag volop voordelen, al is het beperkte aantal stageplaatsen een hobbel.

Waterscout en natuurliefhebber Sophie uit Zevenhuizen was met haar moeder op pad en hoopte met de verrekijker van haar opa veel vogels te kunnen spotten. Dat viel wat tegen, waarop deelnemer Carla Ruijters haar tipte over het Koornmolengat.

Terug op de startlocatie lieten de boswachters zien wat er allemaal wordt gedumpt, van bouwpuin tot lachgascilinders. Schrijnend, maar dagelijkse realiteit. De meeste deelnemers meenden dat het werk van de boswachters anders is dan verwacht — en dat inzicht was precies de bedoeling van de dag.