112-Dag: van lachgasincident tot dodehoekdemonstratie

Nieuwerkerk aan den IJssel - Vanaf de Witte Brug over de Ringvaart tot aan de brandweerkazerne aan de Prins Alexanderlaan waren zaterdag weer een groot aantal hulpdiensten present. Zo’n vijftig geüniformeerde vrijwilligers en professionals lieten met demonstraties zien wanneer je 112 moet bellen. Ook preventie kwam aan bod.  

Wat ooit Open Brandweerdag werd genoemd, maar alweer zo’n zeven jaar de 112-Dag heet, startte om klokslag 10.00 uur met het oorverdovende geluid van sirenes van alle betrokken hulpdiensten. Hoewel elk voertuig netjes binnen de wettelijke geluidsnorm bleef, produceerden ze samen een lawaai van jewelste.
Lisette de Roo (51), vrijwilliger bij de Brandweer Hollands-Midden en directeur van twee basisscholen in Rotterdam, was coördinator van de hele dag. Dat betekende als brandweer van te voren afstemmen met partners van Handhaving, politie, Reddingsbigade, EHBO en Veilig Verkeer Nederland. De Roo was tijdens de dag druk met het aan elkaar praten van demonstraties door de brandweer, waaronder die van de jeugdbrandweer. Daarvoor maakte ze als leidinggevende van de junioren en aspiranten tussen alle bedrijven door graag reclame. ‘Zin in avontuur en een echte teamspeler? Dan ben je bij ons aan het juiste adres!’
En toen was het ineens menens. Tijdens een optreden kwam een echte 112-melding binnen en moest de hele brandweerploeg met sirene en zwaailicht halsoverkop uitrukken om net niet helemaal op tijd terug te zijn voor de volgende demonstratie. Ook handhavers en politie waren in touw. Onder invloed van lachgas werd in een gespeelde situatie een verwarde persoon agressief. Achtereenvolgens sloeg hij met een honkbalknuppel, zwaaide met een mes en dreigde met een vuurwapen. De politie wist hem steeds snel onschadelijk te maken.
Vanuit een zwaarbeladen truck met oplegger werd het risico van de dode hoek aanschouwelijk gemaakt. Een brandweervrijwilliger zette kinderen hoog in de auto achter het stuur en liet vader of moeder om de cabine heen lopen. Dat je vanachter het stuur mensen niet goed kunt zien, noemde hij ‘bloedlink en dus van levensbelang om je daarvan bewust te zijn’.