Als René van Beek trommelt, heeft Groeneweg iets te vieren

VOETBAL
Zevenhuizen – Groeneweg vierde zaterdag z’n eigen bevrijdingsdag. Verlost van degradatiezorgen ging alle aandacht uit naar het afscheid van zes ‘iconen’. “Het is een afscheid van een supergeneratie.”

Door Erik van Leeuwen

Het is een ritueel dat leden, supporters en spelers van Groeneweg al jaren van René van Beek kennen. Als de club iets te vieren heeft - en dat gebeurde zaterdag in meervoud – haalt de teruggekeerde trainer zijn bekende trommel tevoorschijn. 

In de kleedkamer vierden hij, mede-trainer Mathijs Kortlever en de spelersgroep, de knappe handhaving van het eerste elftal, maar ook het afscheid van aanvoerder Bas Roos, Luuk Gritter, Rick Willemsen, Sam Boudewijn, Joey Grootscholten en Coen Hoogeveen. Onder luid tromgeroffel zongen de spelers hun kelen schor. Het clublied klonk niet één, niet twee, maar drie keer. Staf, begeleiding en spelers kregen er maar niet genoeg van.

“Die jongens verdienen dit afscheid”, zei Kortlever kort na de wedstrijd. Doordat Groeneweg zich vorige week door de zege bij Meerburg al veilig had gespeeld, konden de zes afzwaaiende selectiespelers allemaal speelminuten maken in het slotduel tegen BSC’68 uit Benthuizen. Gritter, Hoogeveen, Boudewijn en Willemsen, die dit seizoen in het tweede elftal speelden, werd in de slotfase een invalbeurt in twee shifts gegund. Bas Roos speelde uiteindelijk een half uur, al deed hij dat met pijnstillers vanwege een ontstoken zenuw in zijn rug. “Ik wilde per se spelen”, zei de 32-jarige routinier, die vorig seizoen nog een belangrijk aandeel had in het kampioenschap van de vierde klasse. “Ik vind het geweldig dat we ons op deze manier gehandhaafd hebben. Echt petje af voor die jongens.”

De zes kregen uit handen van voorzitter Ed Roos na de wedstrijd een ingelijst Groenewegshirt. Samen waren zij goed voor ongeveer tachtig seizoenen. Hoogtepunt was daarbij het kampioenschap van de tweede klasse en daarmee promotie naar de eerste klasse van het zondagvoetbal in 2018. “Dit is een supergeneratie”, zei Van Beek, die het grootste deel van de carrières van de spelers hun trainer was. “Karakter, mentaliteit en stuk voor stuk goede voetballers, specialisten”, omschreef de trainer zijn pupillen.

Vijf van de zes - Gritter, Hoogeveen, Boudewijn, Grootscholten en Willemsen - moeten nog wel aan de bak met het tweede, dat via de nacompetitie handhaving in de reserve eerste klasse moet bewerkstelligen. “Dus nog één en hopelijk nog twee wedstrijden”, zei Gritter.

Trots waren Van Beek en Kortlever niet alleen op de afscheidnemende spelers, ook op het huidige eerste elftal, dat anderhalve maand geleden in diepe ellende verkeerde, maar zich terugvocht uit het dal. De dertiende plaats werd in een run van vier opeenvolgende zeges ingewisseld voor de zevende plek. “De jongens hebben mentaliteit getoond”, meende Kortlever, die samen met Van Beek de boel weer aan de praat wist te krijgen. “Na de wedstrijd tegen UVS is er in de groep iets gebeurd, de mentaliteit werd: we gaan alles, maar dan ook alles geven. Iedereen is op een gegeven moment gaan geloven dat we nog drie keer konden winnen. Dat we vandaag voor de vierde keer op rij hebben gewonnen, maakt ons heel trots. De goal van Reinier Clazing was wat gelukkig, maar dat dwongen we misschien wel af.”