Shane van den Engel heeft hart verpand aan Nieuwerkerk

VOETBAL
Nieuwerkerk aan den IJssel - Het voetbalboek van Shane van den Engel is bijna uit. Als het meezit - en er geen nacompetitie wordt gespeeld - speelt de middenvelder zaterdag zijn laatste wedstrijd voor Nieuwerkerk 1. “Nieuwerkerk is écht mijn club geworden.”

Met Nieuwerkerk strijdt de 34-jarige business analist op de laatste speeldag voor lijfsbehoud. Het kan voor de rood-zwarte brigade nog alle kanten op. “We kunnen degraderen, rechtstreekse degradatie ontlopen, maar ons ook nog direct handhaven”, zegt hij. Om het droomscenario te laten uitkomen heeft Van den Engel met Nieuwerkerk een zege nodig op SC Kruisland en een beetje hulp van de concurrentie. “Het vertrouwen heeft door de 2-3 overwinning van zaterdag op Almkerk een enorme boost gekregen. Wij geloven erin.”
Degradatie past eigenlijk niet bij de indrukwekkende erelijst van Van den Engel bij Nieuwerkerk. Hij promoveerde met de Dorrestein-bewoners van de derde naar de tweede klasse en van de tweede naar de eerste klasse. “Ik heb een geweldige periode gehad bij Nieuwerkerk. Daar verandert ook een eventuele degradatie niets aan. Ik heb bij deze club vrienden gemaakt, vrienden die ik ook veel buiten het voetbal om zie en zal zien.”
Van den Engel maakte zijn entree in Nieuwerkerk toen de club nog op zondag speelde. Daarvoor speelde hij bij Hekelingen en vierde hij vooral successen als speler van Spijkenisse, met wie hij kampioen werd van de eerste klasse en hoofdklasse. Zijn eerste periode bij Nieuwerkerk duurde maar één jaar. “We waren net een paar wedstrijden onderweg toen de club bekendmaakte over te gaan stappen naar de zaterdag. Ik vond het nog te vroeg om in de vierde klasse te gaan spelen. Ik ben naar Poortugaal gegaan. Dat was geen succes. De trainer werd ontslagen en ik had het er niet naar mijn zin. Na een jaar ben ik teruggegaan naar Nieuwerkerk, dat inmiddels was gepromoveerd naar de derde klasse.”
Zijn geduld en dat van Nieuwerkerk werd behoorlijk op de proef gesteld. Vanwege twee coronajaren konden de rood-zwarten tweemaal fluiten naar promotie. “In het derde jaar was het wel raak.”
Hij was jarenlang een belangrijke schakel. Eerst als aanvallende middenvelder, de laatste jaren heeft hij meer een controlerende rol. “Ik heb altijd wat gezworven op het middenveld. Op welke plaats ik speelde hing af van de samenstelling van de rest van het middenveld.” Technisch sterk, rustig in balbezit en oog voor de balans; vaar overijverige middenvelders hun taken weleens wilden vergeten, nam Van den Engel die taken over.
Niet elk seizoen was even goed met Nieuwerkerk. Twee seizoenen geleden was de positie op de ranglijst in de tweede klasse in de winterstop beroerd. “We hadden veel blessures bij de ervaren jongens. Maar uiteindelijk haalden we het nog wel door een prachtige serie.”

Vlekkeloos kan dit seizoen eveneens niet worden genoemd. Na een goede start met 10 uit 4 zakte het gepromoveerde Nieuwerkerk ver terug. De klik tussen de nieuwe trainer Raymond Kraaijbeek en de selectie was er niet. “Het was op een gegeven moment onhoudbaar. Wij als oudere jongens kregen onze twijfels. Toen de jongere spelers die ook kregen, viel het draagvlak voor de samenwerking weg.”
Interim-trainer Omar Khan koos ervoor om de oudere spelers op de bank te zetten. Ook Van den Engel verloor zijn basisplaats. “In het begin was dat best even slikken, maar het belang van het team is groter dan dat van mij. Ik vind het niet waard om er strijd over te voeren. Daarvoor is deze club mij te veel waard. Als ik inval, doe ik in de minuten dat ik speel mijn stinkende best.”

Zijn afscheid stond al een tijdje vast. “Op 6 mei is onze derde zoon geboren”, vertelt hij trots. “Het was al druk thuis, maar dat wordt het nog een beetje extra. Los daarvan is het gewoon tijd om plaats te maken voor de jongere garde.”
Inmiddels is hij voor komend seizoen gestrikt als jeugdtrainer van zijn oudste zoon. “Hij speelt in onder de acht. Ik verheug me erop.”