Supporters en schoonmakers Nico van Leeuwen en Gerrit van Vliet.
Supporters en schoonmakers Nico van Leeuwen en Gerrit van Vliet.

Aftellen voor Groeneweg begonnen

Algemeen 931 keer gelezen

VOETBAL
Zevenhuizen - Groeneweg is bezig aan zijn laatste seizoen op sportpark Van ’t Verlaat. Er is de club veel aan gelegen om te vertrekken in stijl en daar hoort degradatie uit de derde klasse niet bij. Zaterdag bewees Groeneweg zichzelf in dat opzicht een goede dienst door met 3-1 te winnen van ROAC.

Door Erik van Leeuwen

“Doelpunt!”, roept supporter Nico van Leeuwen als Freek Hoogeveen Groeneweg zes minuten voor rust op een 1-0 voorsprong zet. Gerrit van Vliet (88) geniet met Van Leeuwen, die vier jaar jonger is, mee. 

Weer of geen weer, Van Vliet en Van Leeuwen staan er bijna altijd. Ze zijn meer dan gewone supporters. Hoewel al aardig op leeftijd gaan zij op maandagochtend naar hun club om de kleedkamers schoon te maken. “Voor de club doen we het graag”, zegt Van Leeuwen.

Van Vliets ogen gaan glinsteren als ‘vroeger’ ter sprake komt. Hij speelde meer dan twintig jaar in Groeneweg 1. Pas op zijn veertigste stopte hij. Ruim negen jaar deed hij dat op sportpark Van ‘t Verlaat, inmiddels 58 jaar oud, maar toen gloednieuw. “Toen we op het dorp (de velden aan de Dorpsstraat, red.) speelden was het ook gezellig hoor”, zegt Van Vliet, met Groeneweg-muts op en -sjaal om. “De club was toen nog niet zo groot. De verhuizing destijds was nodig omdat we steeds meer leden kregen. Dat we nu opnieuw gaan verhuizen komt doordat het ook hier te klein wordt. Ik geloof dat de club al bijna zevenhonderd leden heeft.”

Van Leeuwen woonde jarenlang in Den Haag en speelde daar voor GDA. Eenmaal in Zevenhuizen woonachtig werd Groeneweg zijn nieuwe voetbalthuis. De verhuizing die over een paar maanden op stapel staat, zorgt niet voor emoties en ze hoeven ook geen traantje weg te pinken als Groeneweg de deur sluit op sportpark Van ’t Verlaat. “Dat nieuwe complex is prachtig en biedt zoveel voordelen”, weet Van Leeuwen. “We moeten als club mee met onze tijd.”
Zes thuiswedstrijden scheiden Groeneweg nog van dat afscheid van het sportpark waar successen werden gevierd en sportieve dieptepunten werden beleefd. “De jongens zijn zich ervan bewust”, zegt trainer Matthijs Kortlever, die opgroeide op sportpark Van ’t Verlaat, over het belang van ‘overleven’ in de derde klasse. “Nu degraderen zal niet lekker zijn.”

Daarom wordt door de spelers in de belangrijke thuiswedstrijd tegen ROAC uit Rijpwetering alles uit de kast gehaald. Kortlever noemt het na de wedstrijd passie, maar onverzettelijkheid is wellicht een beter woord. Nadat Dion van der Graaf vlak voor rust zijn tweede gele kaart heeft gezien, moet de thuisploeg ongeveer vijftig minuten spelen met een man minder. Zelfs een snelle gelijkmaker van de bezoekers vlak na rust brengt Groeneweg niet van de wijs. De Zevenhuizenaren spelen compact en weten op de goede momenten te prikken. Via Robin Zuierveld wordt het 2-1, kort daarop beslist Mike Karreman de wedstrijd (3-1).

Door de zege krijgt Groeneweg weer de nodige ademruimte. “We hadden vier keer op rij verloren, dus de overwinning was erg welkom”, zegt een opgeluchte Kortlever. “Vorige week zagen René van Beek en ik al een écht Groeneweg. Dat speelt niet altijd goed voetbal, maar wel met veel karakter en als team voor elkaar.”

Doordat twee ploegen rechtstreeks degraderen en twee teams worden veroordeeld tot de nacompetitie moet Groeneweg minimaal tiende worden. “Het wordt nog een flinke strijd”, weet Kortlever. “We staan nu vier punten voor op de nummer elf. We zijn er nog niet.”

Uit de krant