‘De gesprekken met de groep gaven stabiliteit aan een wankel bestaan’

Nabestaandengroep Centrum Camino

Wie een dierbare verliest maakt een moeilijke tijd door. Het rouwproces kan erg eenzaam zijn en is tegelijkertijd hard werken, zeker als de wereld om je heen alweer verdergaat. Bij Centrum Camino is dat anders: hier vind je gelijkgestemden in de groep voor nabestaanden. Mensen die hetzelfde hebben meegemaakt als jij en die je niet hoeft uit te leggen waarom een goede dag ook een zware dag kan zijn. In september start een nieuwe groep met acht bijeenkomsten.

Margot Lems is een van de vrijwilligers die samen met Dineke Schrijver de nabestaandengroep begeleidt. “Rouwen kan heel veel tijd nemen”, weet ze uit ervaring. “Het is niet raar als je in die periode heftige, soms tegenstrijdige emoties ervaart, je je futloos en moe voelt, de pijn maar niet over lijkt te gaan en je soms zelfs denkt dat je ‘gek’ wordt. Hoe dieper de verbondenheid met de overledene, hoe intenser ook de rouw zal zijn.” 

Marlies Veldhuizen uit Moordrecht verloor anderhalf jaar geleden haar partner Marianne. “We hadden een fijne relatie en vulden elkaar goed aan”, vertelt ze. “Ze is twee jaar ziek geweest. Ik wist wel dat het na haar overlijden heftig zou worden, maar niet dat ik naast de emoties ook allerlei lichamelijke klachten zou krijgen. Ik ben niet zwaarmoedig van aard, maar het rouwproces voelde als een woeste zee met hoge golven waarin ik steeds kopje onder ging en toch weer bovenkwam.” Met twee goede families, een paar goede vriendinnen en zorgzame buren om haar heen kwam Marlies een heel eind, maar die mensen konden niet doorvoelen wat zij meemaakte. 

“Mijn buurvrouw wees me op Camino”, vertelt Marlies. “Ik kende het centrum wel, maar had nog net een laatste zetje nodig om ernaartoe te gaan.” Bij Camino vond Marlies de herkenning van gelijkgestemden. “Die hadden vaak aan een paar woorden genoeg.” Dat maakte voor haar het verschil. “Ik had vanaf de kennismakingsbijeenkomst direct een klik met de groep deelnemers in de leeftijd van 40 tot 80 jaar. Er was sprake van oprechte interesse in een vertrouwelijke setting. Alles kon en mocht op tafel komen en je kunt iets meenemen in de vorm van een voorwerp of gedicht wat je met de anderen kunt delen. De gesprekken in de groep gaven stabiliteit aan een voor mij wankel bestaan.” 

Inmiddels heeft Marlies – door goede gesprekken en veel te wandelen in de natuur – ontdekt dat ze nog steeds kan genieten. Eens per maand bezoekt ze het Nabestaanden Treffen, een vervolg op de Nabestaandengroep. “Ik moest mezelf opnieuw uitvinden. Het gemis en het verdriet zijn er nog steeds, maar ik besef nu dat Marianne in alles en elke vezel zit.” 

Wie nog twijfelt of het iets voor hem of haar is adviseert Marlies om een kennismakingsbijeenkomst te bezoeken of een een-op-eengesprek aan te vragen. “Door te proeven van de sfeer kun je zelf ervaren of het bij je past. Het kan je zoveel bieden, ik kijk er elke keer weer naar uit en ga altijd met een goed gevoel naar huis.” 

Wie meer wil weten of zich direct aan wil melden kijkt op: www.centrumcamino.nl.